#बाबा_आणि_त्यांची_माणसं
#भाग५

  नथू ने तर बरीच प्रगती केली. स्वतंत्र कंत्राटे घेत असतानाच बाबांकडे काम करत होता. त्याचा भाऊ ..जितू !! त्यालाही मुंबई ला आणायचं आणि आपल्या बरोबर कामाला लावायचं ..ही नथू ची इच्छा होती.
  जितू ला मात्र हे उन्हा-तान्हात उघडं राबणं , घाणीचे पाईप साफ करणं , टपरीवर चहा तंबाखू करत बसणं कमीपणाचं वाटत होतं. लाज वाटत होती ...पण तो ते उघडपणे बोलत नव्हता. त्याच्या देहबोली वरून हे बाबांच्या लक्षात आलं होतं पण नथू हे समजून घेऊ शकत नव्हता!!
  ही 'लाज' कुठून येते? असं शिक्षण काय कामाचं जे तुमचे हात-पाय निकामी करतं? काम ..हे काम असतं! शारीरिक कामात बुद्धी वापरावी लागत नाही ...अशी समजूत का असते लोकांची?
  जितू तरूण होता आणि त्याला office मधलं काम जास्त 'सन्मानाचं' वाटत होतं. नथू ने समजूत घालून त्याला घेऊन यावं. आणि त्याने अनिच्छेने काम करावं. असा प्रकार काही दिवस चालला.
   बाबांची , जितूची आणि नथूची सुद्धा सहनशक्ती एक दिवस संपली. 😄 मग आमच्या घरात एक मोठी चर्चा झाली. बाबा खूर्चीत , नथु स्टूलवर आणि जितू बाबांसमोर काॅटवर ...फूल्ल टेन्शनमध्ये टेकला. चहा च्या फैरी , एकीकडे बाबांचं सिगरेट ओढणं ( he was a chain smoker) आणि प्रश्नोत्तरे!!
   मी शिकलेला आहे. माझे दुसरे मित्र शिकून दुबई-मस्कत ला गेले. ते इस्त्रीचे कपडे घालतात.शर्ट पॅन्ट घालतात. खूप पगार घेतात.चांगली पितात. पिच्चर बघतात.....असे जितूचे मुद्दे होते. त्याच्या समजूती , स्वप्न ..यांचं बाबांना मनातून हसू येत होतं. पण त्याचं म्हण्णं खोडून काढणं कठीण होतं!
    एकतर....बाबा त्याचे कोण? तो केवळ मोठ्या भावाच्या शब्दाखातर बाबांसमोर बसला होता. बाबांचं ही तेच झालं होतं. समोरचा तरूण कोणी जिव्हाळ्याचा नव्हे की 'हक्काने' काही सांगता येईल!
   मग बाबांनी जितुकडे त्याच्या मित्रांची चौकशी सुरू केली. किती शिकला? कुठे काम करतो? मुख्य म्हणजे काय काम करतो? ते कष्टाचं आहे? सोप्पं आहे? किती तास आहे? कुटुंब जवळ आहे की लांब ? काॅन्ट्रॅक्ट किती ? कामाचं प्रमाण आणि स्वरूप या गुणोत्तरात पैसे मिळतात का?
   या प्रश्नांची उत्तरं .... काही त्याला माहीत होती...जी माहिती नव्हती ती बाबा त्याला अंदाजाने सांगत होते. ते त्याला पटत होतं. (नशीबाने!) गंमत म्हणजे बाबांनी जितू ला समजवण्या ऐवजी नथुला समजावण्याचा आविर्भाव ठेवला होता! 😄 कोणत्याही नोट वर office चं काम वाईट .... असं चुकूनही म्हणत नव्हते.
   नथु अस्वस्थ झाला. पण जितूला असे बरेच मुद्दे लक्षात आले ... ज्यामुळे त्याचे हवेत तरंगणारे पाय जमिनीवर घट्ट उभे व्हायला लागले होते. 'नववी' पास ...हा जितू करता पराक्रम होता नक्की !! पण नोकरी (सन्माननीय) मिळण्याच्या दृष्टीने मुंबईत हे प्लॅटफॉर्म तिकीट सुद्धा नव्हते. त्याचे मित्र सुद्धा दिवसाचे अनेक तास , अथक परिश्रमच करत होते. कित्येक जण बरेच बरेच दिवस कुटुंबियां पासून खूप लांब होते.( तेव्हा मोबाईल फोन वगैरे सुविधा नव्हत्या. महिनोन्महिने संपर्क होत नसे. पत्र एकमेकांना पोहोचेतो दोन दोन आठवडे जात )
    आता  चौथा चहाचा कप ... आणि दुसरी फेरी सुरू झाली!! जितू 'नोकरी मिळणे मुश्कील' चा राग आलापू लागला 😄 आणि बाबा 'तुला आॅफिसजाॅब मिळू शकतो' असं त्याला पटवून देऊ लागले. 😆😆
   बाहेरून दहावी , मग बारावी किंवा वायरमन , टर्नर फिटर वगैरे सारखे कोर्सेस ...आवड आणि चिकाटी असेल तर टायपिंग ( जितू नाही गेला टायपिंग साठी) असे रस्ते बाबा दाखवत होते. आणि नथु- जितू ची कळी खुलत होती.
    शेवटी .... किमान दोन-तीन वर्षे कळ काढली पाहिजे, अनुभवाचा बराच पल्ला गाठला पाहिजे. हे जितूच्या गळी उतरवण्यात बाबा यशस्वी झाले. वेगवेगळे कोर्स करायला फी भरली. ती फी जितू कामातून फेडू शकतो हे पण सुचवलं.😊जीतू तरीही सताठ वर्षे होताच कामावर!! नंतर त्याला मिळाली बाबा एकदाची मना सारखी नोकरी! हूश्श्!!
   मला आश्चर्य वाटतं की बाबा कधीही त्यांच्या माणसांच्या समस्यांमधे भावनिक गुंतवणूक होऊ देत नसंत!! अलिप्त राहून मदत करत असत. पण गुंतले नाहीत कधीच! हे कसं शक्य होत होतं? ... माहिती नाही मला.
    त्यांनी आणि माझ्या काकांनी कामावरच्या माणसांनी काही नवं शिकतो ... अमुक कोर्स करतो म्हटलं तर नेहमीच प्रोत्साहन दिलं. माणसं तयार केली , सुपरवायझर तयार झाले त्यांच्या हाताखाली!! असंही व्हायचं कधी कधी की कोणी बाबांच्या/काकांच्या पैशांनी कोर्स शिकायचे 😄 आणि for better prospects ...टांग देऊन निघुन जात !! आई बडबडली की काका-बाबा ...म्हणायचे पैसे गेले #अक्कलखाती!! 😀
    'शिकलेलं फुकट जात नाही कधीच!' हे ठरलेलं वाक्य होतं त्यांचं! तर मग आज ..इति अलम् 🙏

#PradnyaSubodhAhire