#बाबा_आणि_त्यांची_माणसं
#भाग७
ट्रक चा चालक म्हटलं की डोळ्यासमोर येतात ते पंजाब दे पुत्तर!! ...हिंदी सिनेमा चे गारूड , बाकी काही नाही. 😄 पण तसं नाही. हिम्मतलाल , मगनलाल वगैरे बाबांचे ठरलेले मालवाले होते आणि त्यांच्याच माध्यमातून काही राजस्थानी ट्रकवाले बाबांच्या संपर्कात आले. ट्रक कधी मालकीचा असायचा तर कधी भाड्याचा!!!
मोठमोठे कडाप्पा , संगमरवरी लाद्या , ग्रॅनाईट चे ओट्याचे दगड यांच्या ट्रकमधून मुंबईत येत. धोतर किंवा लुंगी , त्यावर जाळीवाले बनियान , डोक्याला मुंडासे असायचे. अंगकाठी काटक!!
या लोकांकडे मनगटा एवढे जाड दोरखंड , लोखंडी पुलीज् , फल्क्रम बदलता येतील अशा levers वगैरे अद्भुत वस्तू (बाबा त्या गोष्टींना अद्भूत म्हणायचे 😂) असायच्या ... आणि अवजडातलं अवजड सामान हे लोक लिलया दहा मजली इमारती मधे चढवत असत.
पवईला टाईल्स् फॅक्टरीची काही कामं , एका प्रतिथयश हाॅटेलच्या कामात मोठाल्या अवजड फर्निचर वगैरे गोष्टी चढवण्याचे काम , कडाप्पा फरशा वगैरे चे काम ....बाबांमुळे त्यांना मिळाले.
हे लोक पैसे advance घेत नसंत कारण महागडा माल ट्रकवर असे. माझ्या वडिलांची पद्धत contract करून घेण्याची असे. समजावणं मुश्कील आहे. एखादं काम ठरलं , ते किती आणि काय स्वरूपाचं हे ठरलं की एकच काय रक्कम ठरवायची. जसं जसं काम पुढे सरकलं तसं तसं पैसेही देत जायचं... बाबांकडून हा ट्रकवाला त्याच्या कडच्या 'अद्भूत हत्यारांचा' वापर जास्त innovative पद्धतीने करायला शिकला. फक्त हे इथून ने आणि तिथे रिकामं कर ...यापेक्षा वेगळ्या प्रकारची कामं मिळवू लागला. त्याने एकदा 'प्रसाद' म्हणून लाल कापड ...(बहुदा देवी वगैरे चा प्रसाद असावा) , रेवड्या आणि अक्रोड पाठवलेले.
पुढे ..बाबांनी व्यवसाय बंद करून ..त्यातही मोठी महत्त्वाकांशी कामं कमी करून काही वर्ष उलटली होती. फोन नंबर्स चं तंत्र बदललं होतं. Landline आठ आकडी असायचे ते दहा आकडी झाले , landline कमी होऊन pagger mobile चा जमाना आला!!
माझ्या घराचं शिफ्टिंग सुरू असताना मोठाले बेड , लाकडी अवजड युनिट दरवाज्यातून आणि चिंचोळ्या जिन्यातून उतरवणे आणि नवीन घरी हलवणे ...या विचारानेच नवरा , दिर गळपटले! बाबांनी "काय माहीत... संपर्क होईल क नाही, निरोप ठेऊन पहातो ...ओळखलंन माझं नाव तरी खूप म्हणाला हवं" वगैरे पुटपुटत दोन-तीन ठिकाणी निरोप-नंबर दिला.
अक्षरशः तीन तासांत 'अजमेरवाला बोलता हूं खरेसाप! किधर पहूंचना है?' ...असा फोन आला आणि दोरखंड लावून कधी व्हरांड्याच्या मोठ्या खिडकीतून बेड, कपाट , फ्रिज , लाकडी युनिट खाली उतरले ...नव्या घरी पोहोचले ...कळलंही नाही. 😄 त्यांनी लोखंडी कपाटावरची माझी magnet वाली चिकटवायची फूलं पण सांभाळून परत कपाटाला चिकटवली. 😂. मेहुण्या सोबत भागीदारीत तीन ट्रक ,विटांचा आणि टाईल चा कारखाना वगैरे प्रगती ऐकून बाबाना ही मजा आली!!!
#PradnyaSubodhAhire
#भाग७
ट्रक चा चालक म्हटलं की डोळ्यासमोर येतात ते पंजाब दे पुत्तर!! ...हिंदी सिनेमा चे गारूड , बाकी काही नाही. 😄 पण तसं नाही. हिम्मतलाल , मगनलाल वगैरे बाबांचे ठरलेले मालवाले होते आणि त्यांच्याच माध्यमातून काही राजस्थानी ट्रकवाले बाबांच्या संपर्कात आले. ट्रक कधी मालकीचा असायचा तर कधी भाड्याचा!!!
मोठमोठे कडाप्पा , संगमरवरी लाद्या , ग्रॅनाईट चे ओट्याचे दगड यांच्या ट्रकमधून मुंबईत येत. धोतर किंवा लुंगी , त्यावर जाळीवाले बनियान , डोक्याला मुंडासे असायचे. अंगकाठी काटक!!
या लोकांकडे मनगटा एवढे जाड दोरखंड , लोखंडी पुलीज् , फल्क्रम बदलता येतील अशा levers वगैरे अद्भुत वस्तू (बाबा त्या गोष्टींना अद्भूत म्हणायचे 😂) असायच्या ... आणि अवजडातलं अवजड सामान हे लोक लिलया दहा मजली इमारती मधे चढवत असत.
पवईला टाईल्स् फॅक्टरीची काही कामं , एका प्रतिथयश हाॅटेलच्या कामात मोठाल्या अवजड फर्निचर वगैरे गोष्टी चढवण्याचे काम , कडाप्पा फरशा वगैरे चे काम ....बाबांमुळे त्यांना मिळाले.
हे लोक पैसे advance घेत नसंत कारण महागडा माल ट्रकवर असे. माझ्या वडिलांची पद्धत contract करून घेण्याची असे. समजावणं मुश्कील आहे. एखादं काम ठरलं , ते किती आणि काय स्वरूपाचं हे ठरलं की एकच काय रक्कम ठरवायची. जसं जसं काम पुढे सरकलं तसं तसं पैसेही देत जायचं... बाबांकडून हा ट्रकवाला त्याच्या कडच्या 'अद्भूत हत्यारांचा' वापर जास्त innovative पद्धतीने करायला शिकला. फक्त हे इथून ने आणि तिथे रिकामं कर ...यापेक्षा वेगळ्या प्रकारची कामं मिळवू लागला. त्याने एकदा 'प्रसाद' म्हणून लाल कापड ...(बहुदा देवी वगैरे चा प्रसाद असावा) , रेवड्या आणि अक्रोड पाठवलेले.
पुढे ..बाबांनी व्यवसाय बंद करून ..त्यातही मोठी महत्त्वाकांशी कामं कमी करून काही वर्ष उलटली होती. फोन नंबर्स चं तंत्र बदललं होतं. Landline आठ आकडी असायचे ते दहा आकडी झाले , landline कमी होऊन pagger mobile चा जमाना आला!!
माझ्या घराचं शिफ्टिंग सुरू असताना मोठाले बेड , लाकडी अवजड युनिट दरवाज्यातून आणि चिंचोळ्या जिन्यातून उतरवणे आणि नवीन घरी हलवणे ...या विचारानेच नवरा , दिर गळपटले! बाबांनी "काय माहीत... संपर्क होईल क नाही, निरोप ठेऊन पहातो ...ओळखलंन माझं नाव तरी खूप म्हणाला हवं" वगैरे पुटपुटत दोन-तीन ठिकाणी निरोप-नंबर दिला.
अक्षरशः तीन तासांत 'अजमेरवाला बोलता हूं खरेसाप! किधर पहूंचना है?' ...असा फोन आला आणि दोरखंड लावून कधी व्हरांड्याच्या मोठ्या खिडकीतून बेड, कपाट , फ्रिज , लाकडी युनिट खाली उतरले ...नव्या घरी पोहोचले ...कळलंही नाही. 😄 त्यांनी लोखंडी कपाटावरची माझी magnet वाली चिकटवायची फूलं पण सांभाळून परत कपाटाला चिकटवली. 😂. मेहुण्या सोबत भागीदारीत तीन ट्रक ,विटांचा आणि टाईल चा कारखाना वगैरे प्रगती ऐकून बाबाना ही मजा आली!!!
#PradnyaSubodhAhire
No comments:
Post a Comment